مادرانه

دیروز دوست هلندیم با دو تا بچه اش اومده بودن دیدنمون. بعد از نهار با بچه ها کاردستی درست کردیم و به مناسبت عید پاک با مقواهای وسط دستمال کاغذی رولی خرگوش درست کردیم. 

پسر دوستم تازه داره چهارسالش میشه و پسر خیلی بامزه ایه. با اینکه هنوز مدرسه رو شروع نکرده تمام حروف رو یاد گرفته. ولی از طرف دیگه خیلی نمیتونه خوب با دستش کار کنه و اصلا نمیتونست قیچی به دست بگیره. وقتی هم که داشت با تارا نقاشی میکشید فقط چند تا خط کج و کوله کشید و خیلی زود هم حوصله اش سر رفت.

برام خیلی جالبه که بچه ها میتونن این همه متفاوت باشن. البته نوع تربیت و علایق پدر و مادر هم تاثیر زیادی روی بچه ها داره. تارا از دو سه سالگی با دستش خیلی خوب میتونه کار کنه و کار با کاغذ و قیچی رو هم خیلی دوست داره ولی از اون طرف هنوز همه حروف رو یاد نگرفته و فقط چند تا جمع ساده 1+1 و 2+2 و 2+3 رو بلده و کمی که جلوتر میریم تمرکزش رو از دست میده. 

ستاره کوچولو زیاد اهل غذا خوردن نیست ولی خوشبختانه قد و وزنش متناسبه. دیروز دوستم میگفت مشاور خانواده بهش هشدار داده که باید مراقب خورد و خوراک پسرش باشه چون وزنش لب مرزه و اگر اینطوری ادامه پیدا کنه خیلی چاق میشه. خلاصه هر پدر و مادری یک نوع دغدغه در تربیت بچه هاشون دارن. ما نگران هستیم که تارا کم غذا میخوره و ممکنه کم رشد کنه و دوستم باید کمتر به پسرش غذا بده مبادا که چاق بشه.

 

 اما چیزی که مهمه اینه که هر بچه ای خاص و یگانه است و نباید بچه ها رو با هم مقایسه کرد.

 

 

 

/ 0 نظر / 28 بازدید