دور اما نزدیک

دو تا دوست خوب از دوره دانشگاه دارم که خواننده این وبلاگ هم هستند و با وجود کیلومترها فاصله منو فراموش نکردن. بخصوص اینکه هر دو روز تولدم رو یادشونه و امکان نداره روز تولدم بهم ایمیل نزنن یا پیام نفرستند. هر بار که پیغام این دو دوستم رو میخونم سرشار از غرور و شادمانی میشم. امسال هم این دو دوست اولین کسانی بودند که تولدم رو بهم تبریک گفتند. 

شاید یکی از دلایلی که این وبلاگ رو زود به زود بروز میکنم این باشه که مطمئنم این دوستان  حتما به وبلاگم سر میزنن تا از حال و روز من باخبر بشن.

 

 

/ 0 نظر / 23 بازدید